ความสมหวัง
ความสมหวัง...ความผิดหวังคนเรารู้จักโลกและชีวิตไม่เท่ากัน บางคนมองโลกในแง่ดี (มาก) ขณะที่บางคนเห็นเฉพาะความมืดหม่นของชีวิต การมองและการเห็นดังกล่าวไม่ได้มาจากสายตา หากเกิดจากความรู้สึกนึกคิดซึ่งเป็นเรื่องภายใน คนเรามีพลังในการเผชิญกับแรงเสียดทานในชีวิตไม่เท่ากัน บางคนสิ้นหวังง่ายและบางคนสิ้นหวังยาก แต่การมีชีวิตอยู่บนโลกจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องไม่หมดหวังง่าย ๆ การสร้างความหวังนั้นบางทีก็คล้าย ๆ การหลอกตัวเองอย่างแนบเนียน เพราะถ้าไม่แนบเนียนเราจะไม่เชื่อเรื่องความหวังหรืออาจเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ทั้งสองสิ่งไม่ก่อประโยชน์ใด ๆ เลย... ความสมหวัง...ความผิดหวัง การมีความหวัง...การหมดหวัง การสู้...การยอมแพ้ ความเบิกบานใจ...ความหดหู่ใจ คือสองฝั่งในชีวิตที่คนเราต้องเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย สำหรับคนที่ไม่สู้ก็ไม่ค่อยจะมีหวัง...และเมื่อหมดหวังเราก็จะรู้สึกหดหู่ใจ... ผู้คนไม่สามารถสมหวังได้ตลอดเวลา...แต่เราเลือกที่จะมีความหวังอย่างต่อเนื่องได้ หรือถ้าเลือกไม่ได้ก็อย่าสิ้นหวังแบบยืดเยื้อยาวนาน ผลข้างเคียงของการสิ้นหวังจะทำให้เราหมดเรี่ยวแรง...ขาดแรงบัลดาลใจ ไร้ชีวิตชีวา... เป็นการง่ายมากในการบอกว่า... "จงมีความหวัง"... แต่ค่อนข้างยากในการทำให้ได้เช่นนั้นจริง ๆ ... การมีความหวังต้องอาศัยพลัง...และความอดทนมากพอสมควร... หลังจากออกแรง "หวัง" และสู้ทน "หวัง" แล้วอาจจะไม่สมหวังก็ได้ เพราะการมีหวังและการสมหวังไม่ใช่เรื่องเดียวกัน... มันเป็นเพียงแค่เรื่องที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง.. สำหรับการมีความหวังนั้น...แม้มันจะไม่มีสิ่งที่ดีกว่ารออยู่จริง แต่การหวังว่าเรื่องต่าง ๆ จะไม่เลวร้ายเกินไปกว่าเดิม... ก็ถือว่าเป็นความหวังชนิดหนึ่งเหมือนกัน...
ความสมหวัง...ความผิดหวังคนเรารู้จักโลกและชีวิตไม่เท่ากัน บางคนมองโลกในแง่ดี (มาก) ขณะที่บางคนเห็นเฉพาะความมืดหม่นของชีวิต การมองและการเห็นดังกล่าวไม่ได้มาจากสายตา หากเกิดจากความรู้สึกนึกคิดซึ่งเป็นเรื่องภายใน คนเรามีพลังในการเผชิญกับแรงเสียดทานในชีวิตไม่เท่ากัน บางคนสิ้นหวังง่ายและบางคนสิ้นหวังยาก แต่การมีชีวิตอยู่บนโลกจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องไม่หมดหวังง่าย ๆ การสร้างความหวังนั้นบางทีก็คล้าย ๆ การหลอกตัวเองอย่างแนบเนียน เพราะถ้าไม่แนบเนียนเราจะไม่เชื่อเรื่องความหวังหรืออาจเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ทั้งสองสิ่งไม่ก่อประโยชน์ใด ๆ เลย... ความสมหวัง...ความผิดหวัง การมีความหวัง...การหมดหวัง การสู้...การยอมแพ้ ความเบิกบานใจ...ความหดหู่ใจ คือสองฝั่งในชีวิตที่คนเราต้องเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย สำหรับคนที่ไม่สู้ก็ไม่ค่อยจะมีหวัง...และเมื่อหมดหวังเราก็จะรู้สึกหดหู่ใจ... ผู้คนไม่สามารถสมหวังได้ตลอดเวลา...แต่เราเลือกที่จะมีความหวังอย่างต่อเนื่องได้ หรือถ้าเลือกไม่ได้ก็อย่าสิ้นหวังแบบยืดเยื้อยาวนาน ผลข้างเคียงของการสิ้นหวังจะทำให้เราหมดเรี่ยวแรง...ขาดแรงบัลดาลใจ ไร้ชีวิตชีวา... เป็นการง่ายมากในการบอกว่า... "จงมีความหวัง"... แต่ค่อนข้างยากในการทำให้ได้เช่นนั้นจริง ๆ ... การมีความหวังต้องอาศัยพลัง...และความอดทนมากพอสมควร... หลังจากออกแรง "หวัง" และสู้ทน "หวัง" แล้วอาจจะไม่สมหวังก็ได้ เพราะการมีหวังและการสมหวังไม่ใช่เรื่องเดียวกัน... มันเป็นเพียงแค่เรื่องที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง.. สำหรับการมีความหวังนั้น...แม้มันจะไม่มีสิ่งที่ดีกว่ารออยู่จริง แต่การหวังว่าเรื่องต่าง ๆ จะไม่เลวร้ายเกินไปกว่าเดิม... ก็ถือว่าเป็นความหวังชนิดหนึ่งเหมือนกัน...
ที่มา http://www.teenee.com/
